Kwali-tijd 30 juni 2010

Omdat mijn soepkinders niet meer zo vroeg uit de veren moeten, is er 's avonds bij het naar bed gaan terug tijd voor wat conversatie. Zo weet poppy mij te vertellen dat ze later juf wil worden ... of nee, toch liever mama. Ze houdt haar hand voor haar borst: 'eerst een jongen', de hand gaat naar het middenrif: 'dan een meisje' en in de onderbuik is er maar net plaats voor 'nog een jongen'. Voila, de babyflat van poppy.

“En dan ben jij oma en mag je geen hakken meer aan.”
Mijn vijfjarige dochter kan het niet laten om op haar verloren strijd terug te komen; ze mag van die boze heksenmoeder haar plastieken prinsessenschoenen mét hakken niet aan voorbij de voordeur.

Mijn geheimzinnige prinsenzoon lost geen woord over zijn toekomstdromen. Hij duwt me zijn pluchen speelgoeddraak - die in geen enkel geval met ‘knuffel’ wil worden aangesproken - onder de neus en ik moet stemmetjes doen. Zijn favoriete act is die waarbij de onhandige draak zijn pestkopvriend Aja een lesje zal leren. Tijdens verwoede pogingen om Aja onder zijn klauwen te pletten, berokkent hij vooral zichzelf schade. Prins valt gierend van pret achterover in bed, wanneer de draak niet blijkt te kunnen vuur spuwen met zijn dichtgenaaide mond en tot zijn grote ontsteltenis ook moet vaststellen dat hij geen vleugels blijkt te hebben.

's Morgens gaan we ontbijten in de Panos - nog even voordat ik ga werken - want de buik van poppy 'kraakt' van de honger. Prins leest op weg naar croissant en worstenbroodjes - de verkoopster verzekert mij dat dit 's morgens wel meer gegeten wordt - alle woorden die hij tegenkomt op ramen en affiches. Ik veronderstel dat hij nog een beetje moet afkicken, maar ik voel ze al: de vakantiekriebels.


Reacties

Kaatje zei…
et voila, ik loer ook, toffe en plezante blog...
Goed als ik je volg via Kaatje's blog?

Zo kunnen we nu en dan eens komen kijken wat uw pagadders allemaal uitspoken..

Groetjes
Els (mama van Kaatje)

Populaire berichten van deze blog

In 'Den Engel'

Oligofreen

Plaatsvervangende pijn